سکوت تلخ

تو مپندار كه خاموشي من ، هست برهان فراموشي من

 
«Aşk ıçın ölmelı»
نویسنده : Naghooos - ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٩ اردیبهشت ۱۳۸٦
 


مرا به آتش بکش
خود را به آتش بکش
همه چیز ی را بسوزان

تنها یک جرقه کافیست
من آماده ام ببین...!

خواه نوازشم کن
خواه محکوم به مرگ

برای عشق باید مرد
عشق آنگاه عشق است!
 
تو را به سینه فرو بردم
با  یک نفس
قلبم زندانی
سینه ام در قفس...!
هر دو در آتش خواهیم سوخت
یک جرقه کافیست
من آماده ام ببین...!
برای عشق باید مرد
عشق آنگاه عشق است!

خدایم خدایم!
به سوی آتش گام برمیدارم
خدایم خدایم!
با رنج و عشق رشد میکنم
 
میدانی حسرت و عشق چگونه میکشدم
بی عشق در فراق  دشوارتر حتا از مرگ...
هرچه خواهی آزارم ده
بودنت هم در نبودت کافی ام نیست
برای عشق باید مرد
عشق آنگاه عشق است!

خدایم خدایم!
به سوی آتش گام برمیدارم
خدایم خدایم!
با رنج و عشق رشد میکنم


مرا به آتش بکش
خود را به آتش بکش
همه چیز ی را بسوزان

تنها یک جرقه کافیست
من آماده ام ببین...!

خواه نوازش کن
خواه محکوم به مرگ

برای عشق باید مرد
عشق آنگاه عشق است!

برای عشق باید مرد
عشق آنگاه عشق است!


تو را  به سینه فرو بردم
در یک نفس
قلبم زندانی
سینه ام در قفس
هر دو در آتش خواهیم سوخت
یک جرقه کافیست
من آماده ام ببین...!

برای عشق باید مرد
عشق آنگاه عشق است!


مرا به آتش بکش
خود را به آتش بکش
همه چیز ی را بسوزان

تنها یک جرقه کافیست
من آماده ام ببین...!

خواه نوازش کن
خواه محکوم به مرگ


برای عشق باید مرد
عشق آنگاه عشق است!
برای عشق باید مرد
عشق آنگاه عشق است!


««««Duman»»»»»

Her Şeyi Yak

Beni yak kendini yak herşeyi yak
Bir kıvılcım yeter ben hazırım bak
İster öp okşa istersen öldür
Aşk için ölmeli aşk, o zaman aşk
Aşk için ölmeli aşk, o zaman aşk

Seni içime çektim bir nefeste
Yüreğim tutuklu göğsüm kafeste
Yanacağız ikimiz de ateşte
Bir kıvılcım yeter hazırım bak
Aşk için ölmeli aşk, o zaman aşk

Allahım Allahım ateşlere yürüyorum
Allahım acı ile, aşk ile büyüyorum

Beni yor hasretinle sevginle yor
Sevgisizlik ayrılıktan daha zor
Dilediğin kadar acıt canımı
Varlığın da yokluğun da yetmiyor
Varlığın da yokluğun da yetmiyor

Allahım Allahım ateşlere yürüyorum
Allahım acı ile, aşk ile büyüyorum

Beni yak kendini yak herşeyi yak
Bir kıvılcım yeter ben hazırım bak
İster öp okşa istersen öldür
Aşk için ölmeli aşk, o zaman aşk
Aşk için ölmeli aşk, o zaman aşk

Seni içime çektim bir nefeste
Yüreğim tutuklu göğsüm kafeste
Yanacağız ikimiz de ateşte
Bir kıvılcım yeter hazırım bak
Aşk için ölmeli aşk, o zaman aşk

Beni yak kendini yak herşeyi yak
Bir kıvılcım yeter ben hazırım bak
İster öp okşa istersen öldür
Aşk için ölmeli aşk, o zaman aşk
Aşk için ölmeli aşk, o zaman aşk


 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : Naghooos - ساعت ۸:٠۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۱ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

روسري هاتونو بکشيد جلو
تا يادتون بره:


1-شهرام جزايري چي شد


2-سد سيوند آبگيري شد


3-بنزين سهميه بندي شد


4-قيمت مسکن چند برابر شد


5-بيکاري و فقر در جامعه بيشتر شد...
 
comment نظرات ()
 
 
مارگوت بيکل
نویسنده : Naghooos - ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

میلاد یکی کودک

شکفتن گلی را ماند

چیزی نادر به زندگی آغاز میکند

با شادی و اندکی درد

روزانه به گونه ئی نمایان برمی بالد

بدان ماند

که نادره ی نخستین است

و نادره ی آخرین!


 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : Naghooos - ساعت ٧:۳۱ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

شب که می‌رسد از کـنـاره‌ها

گـریـه مـی‌کـنـم بـا سـتـاره‌ها

وای اگر شبـی ز آستیـن جان

بــر نــیــاورم دســت چـــاره‌ها

همچـو خامشان بسته‌ام زبان

حـرف مـن بـخـوان از اشـاره‌ها

ما ز اسـب و اصـل افــتـاده‌ایم

مـا پـیـــاده‌ایـــم ای ســواره‌ها

ای لـهـیـب غــم آتـشــم مـزن

خــرمـنـم مســوز از شــراره‌ها



 
comment نظرات ()
 
 
بگذار سخن بگویم
نویسنده : Naghooos - ساعت ٩:٥٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

1 می روز جهانی کارگر بر همه ی کارگران زحمتکش مبارک باد.

بگذار سخن بگویم

شهادتی ست از دمیتیلا,
زنی از معادن بولیوی

«...هنگامی که شما از همه نعمتهای زندگی استفاده میبرید ؛ کارگران در اعماق بدبختی دست و پا میزنند,استخوانهاشان  از سوء تغذیه به هم میپیچد و سیلی کوز ریه هاشان را پاره پاره میکند؛ و حالا, سینیورها !شما تشریف آورده اید سر آنها را هم با تفنگهایتان نشانه گرفته اید...ما کارگریم,برده نیستیم...
آیا لحظه ای اندیشیده اید که کار معدن به چه چیزی شباهت دارد؟آیا به عمق اندوه و بدبختی طبقه زحمتکش پی برده اید؟
نه سینیورها!
تنها کاری که از دست شما بر می آید این است که مردم را بکشید...و اولین کاری که از دست شما ساخته نیست این است که در اقتصاد کشورتان سهمی داشته باشید.آیا میتوانید این «توانستن» و «نتوانستن » را با هم مقایسه کنید و از آن نتیجه ای بگیرید؟...»

این مطالب گزیده ایست از کتاب «بگذار سخن بگویم»  اثر یک زن کارگر بولیویایی ترجمه احمد شاملو .

زبان دمیتیلا زبان زنی عامی ست که با آن ,از طریق تجارب شخصی و سوابق مبارزاتی خویش_از

آغاز تا رهبری_به تحلیل بنیادی نهضتها و جنبش های خلق بولیوی میپردازد.

در آغاز چنین میخوانیم:
ترجمه ی این کتاب  به طبقه کارگر ایران تقدیم میشود؛به آنها که آگاهند و آنها که ناگزیر باید با آگاهی طبقاتی ,تاریخی در خور تبار انسان,بنا نهند.


 
comment نظرات ()