سکوت تلخ

تو مپندار كه خاموشي من ، هست برهان فراموشي من

 
 
نویسنده : Naghooos - ساعت ۱٠:٠٢ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٩ آذر ۱۳۸٢
 

افق روشن

روزي ما دوباره كبوتر هايمان را پيدا خواهيم كرد
و مهرباني دست زيبايي را خواهد گرفت

روزي كه كمترين سرود بوسه است
و هر انسان 
براي هر انسان
برادريست.

روزي كه ديگر درهاي خانه شان را نمي بندند
قفل افسانه اي ست
و قلب براي زندگي بس است.

روزي كه معناي هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر آخرين حرف دنبال سخن نگردي

روزي كه آهنگ هر حرف, زندگي ست
تا من به خاطر آخرين شعر رنج جست و جوي قافيه نبرم.

روزي كه هر لب ترانه ايست
تا كمترين سرود, بوسه باشد.

روزي كه تو بيايي, براي هميشه بيايي
و مهرباني با زيبايي يكسان شود

روزي كه ما دوباره براي كبوترهايمان دانه بريزيم...

و من آنروز را انتظار مي كشم
حتا روزي
كه ديگر نباشم.
               بامداد


 
comment نظرات ()