سکوت تلخ

تو مپندار كه خاموشي من ، هست برهان فراموشي من

 
 
نویسنده : Naghooos - ساعت ٦:٥٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸٤
 

 

ضرورت

 

 

م‍ی آيد، م‍ی آيد:

مثل بهار ، از همه سو، می آيد.

ديوار،

يا سيم خاردار

                نميداند.

 

 

 

م‍ی آيد.

از پای و پويه باز نمی ماند.

 

 

آه

بگذار كه من چو قطره بارانی باشم،

                                         در اين كوير،

كه خاك را به مقدم او مژده ميدهد

يا حنجره ی چكاوك خردی كه

                                         ماه دی

از پونه ی بهار سخن می گويد-

وقتي كزان گلوله ی سربی

با قطره

        قطره

               قطره ی خونش

موسيقی مكرر و يكريز برف را

ترجيعی ارغوانی ميبخشد.

 

           

 

م.سرشك

 

 


 
comment نظرات ()