سکوت تلخ

تو مپندار كه خاموشي من ، هست برهان فراموشي من

 
عاشقانه
نویسنده : Naghooos - ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٤
 

 

 بيتوته ی كوتاهی ست جهان

                             در فاصله گناه و دوزخ

خورشيد

         همچون دشنامی بر مي آيد

و روز

شرمساری جبران ناپذير است

 

 

آه

پيش از آنكه در اشك غرقه شوم

چيزي بگو

درختان

جهل مصيبت بار نياكانند

و نسيم

      وسوسه ئی ست نابكار

مهتاب پاييزی

      كفری ست كه جهان را مي آلايد.

 

چيزی بگوی

پيش از آنكه در اشك غرقه شوم

                              چيزی بگوی

 

هر دريچه ی نغز

بر چشم انداز عقوبتی  می گشايد

عشق

     رطوبت چندش انگيز پلشتی ست

و آسمان

          سرپناهی

تا به خاك بنشينی و

                        بر سرنوشت خويش

                                         گريه ساز كنی.

 

 

 

آه

پيش از آنكه در اشك غرقه شوم چيزي بگو،

هر چه باشد

 

چشمه ها

از تابوت می جوشند

و سوگواران ِ ژوليده آبروی جهانند

 

عصمت به آينه مفروش

كه  فاجران  نيازمند ترانند.

 

 

خامش منشين

               خدا را

پيش از آنكه در اشك غرقه شوم

از عشق

        چيزی بگوی!

 

 

ا.بامداد

 

 

                                      

 

 

 

 


 
comment نظرات ()