سکوت تلخ

تو مپندار كه خاموشي من ، هست برهان فراموشي من

 
 
نویسنده : Naghooos - ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٢ امرداد ۱۳۸٤
 

خداحافظ آقای رئیس جمهور...

مردتنها
با صداي‌ بي‌ صدا،
مثل ‌يک‌ كوه ‌بلند

مثل ‌يک‌ خواب ‌كوتاه،
يک ‌مرد ‌بود يک‌ مرد

با دستهاي‌ فقير،
با چشمهاي‌ محروم

با پاهاي‌ خسته،
يک ‌مرد بود ‌يک‌ مرد

شب ‌با تابوت ‌سياه،
نشست‌ توي‌ چشمهاش

خاموش ‌شد ستاره،
افتاد روي‌ خاك

سايه‌اش ‌هم‌ نمي‌موند،
هرگز پشت‌ سرش

غمگين ‌بود و خسته،
تنهاي ‌تنها

با ‌لبهاي ‌تشنه،
به‌ عكس ‌يک‌ چشمه

نرسيد تا ببينه،
قطره ‌قطره، ‌قطره ‌آب، ‌قطره ‌آب

در شب ‌بی‌طپش،
اين ‌طرف، ‌اون ‌طرف

مي‌افتاد‌ تا ‌بشنوه‌ صدا صدا صدا،
صداي ‌پا صداي ‌پا

http://milagros.persianblog.ir/

 


 
comment نظرات ()