سکوت تلخ

تو مپندار كه خاموشي من ، هست برهان فراموشي من

 
دستهایت را دوست می دارم....تقدیم به ا.ک
نویسنده : Naghooos - ساعت ٤:۳٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸٧
 

انگشتهایت دعاهایی تازه اند
که من آنرا کشف کرده ام

و در دستهای من اکنون فراهم آمده اند،
برای روزهای مبادا،
برای شبهای دراز...

سالهاست که به قصد نوشتن برای تو قلم بدست میگیرم ولی هنوز هم نمیتوانم خوبیهای تو را به تصویر بکشم.وقتی نامت را زمزمه میکنم گرمای عجیبی توام با خنکای سحرآمیزی روحم را فرامیگیرد و باران آرام و زیبایی شروع به باریدن میکند.بوی خاک خیس دستان سبزت را به خاطرم می آورد و آسمان شفاف و آب زلال چشمان براقت را..., اما انگشتانت... مقدساتی اند که همواره دستان مرا پاک میسازند.

 


 
comment نظرات ()