سکوت تلخ

تو مپندار كه خاموشي من ، هست برهان فراموشي من

 
 
نویسنده : Naghooos - ساعت ٥:٥٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ شهریور ۱۳۸۳
 

گریه

 

سایه ها ، زیر درختان، در غروب سبز میگریند.

شاخه ها چشم انتظار سرگذشت ابر،

و آسمان، چون من ، غبار آلودِ دلگیری.

 

باد ، بوی خاک باران خورده می آرد.

سبزه ها در رهگذار شب، پریشانند.

آه، اکنون بر کدامین دشت میبارد؟

باغ، حسرتناکِ بارانی است،

چون من دل در هوای گریه ی سیری . . .

 

                                            سایه

 


 
comment نظرات ()