سکوت تلخ

تو مپندار كه خاموشي من ، هست برهان فراموشي من

 
 
نویسنده : Naghooos - ساعت ٩:۳٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۳
 

   سلام دوستان. اميدوارم حالتون خوب باشه. امروز آمده بودم برای شب يلدا مطلبی بنويسم ولی متاسفانه به هر سايتی سر زدم فيلتر شده بود. و مرتب اينو ديدم...

مشترک گرامي

دسترسي به اين سايت امکان پذير نميباشد

 بعد گفتم همون بهتر که مطلب خودمو بزارم! به هر حال اگه پسند نکردين ببخشين

 

   با همه ي ستيزي كه در زمان ساسانيان با مهر پرستان ميشد ، هنوز در زمان ابوريحان بيروني ، به دي ماه « خور ماه» يعني ماه خورشيد ميگفتند ؛ كه با نخستين روز خرمش ( خرم روز= اورمزد) ، پس از فروردين پر آيين ترين ماه ايراني بوده است. با توجه به اينكه نخستين روز دي ماه (خرم روز) بلندترين شب سال را پشت سر دارد، پيوند اين ماه به خورشيد بر پايه اي درست استوار است: در اين ماه خورشيد از نو زاده ميشود. شايد ايرانيان از روزي كه با گردش خورشيدي  سال آشنا شده اند، خرم روز را يكي از روزهاي خورشيد ناميده اند. زيرا از اين روز است  كه خورشيد دوباره پا به رشد ميگذارد و زندگي روستاييان ، كه پيوندي آن به آن با طبيعت دارد، از نو زنده ميشود.

 

   چنين به ديد مي آيد كه چون آيين هاي شب يلدا  تنها از سوي كشاورزان و دهقانان بدون نمايش ديني برگزار شده است، توانسته است همچنان پويايي خود را نگه دارد. و چون تا دهه هاي نزديك به ما جمعيت كشورمان بيشتر كشاورز و روستايي بوده است اين جشن كم كم  توانسته است از راه روستاييان مهاجر – از اين روي كه جشني يادآور روزگاران گذشته ي ايراني است- به ميان همه ي مردم رخنه كند.

 


 
comment نظرات ()