دو ابزار استعمار

توی یکی از وبلاگها مطلب جالبی دیدم که برای مطالعه خوانندگان در بلاگم قرار میدم:

 

 

اوریانا فالاچی روزنامه‌نگار برجسته ایتالیایی از وینستون چرچیل سوال می‌کند، آقای نخست وزیر شما چرا برای ایجاد یک دولت استعماری و دست نشانده به آنسوی اقیانوس هند می‌روید و دولت هند شرقی را بوجود می‌آورید، اما این کار را نمی‌توانید در بیخ گوشتان یعنی در کشور ایرلند که سالهاست با شما در جنگ و ستیز است انجام دهید؟

وینستون چرچیل بعد از اندکی تامل پاسخ می‌دهد: برای انجام این کار به دو ابزار مهم احتیاج داریم که آن دو ابزار را در ایرلند در اختیار نداریم. روزنامه نگار می‌پرسد آن دو ابزار چیست؟

چرچیل پاسخ می‌دهد: اکثریت نادان و اقلیت خائن

 http://doctormtx.blogfa.com

/ 8 نظر / 27 بازدید
رشحه قلم

نامه موسوی به آیت الله منتظری و جواب آیت الله

ژوپیتر

مطلب جالبی بود!!! به قول بعضی ها!!! حیف که حسش نیس وگرنه حتما یه جوابیه می نوشتم!!!

ناشناس بي سروپا

سلام سر زدم به اون وبلاگتون ممنون از اين به من هم سر زدين مطالب مفيد و قابل تاملي مي نويسين خوشحال مي شم بازم بهم سر بزنيم.خداحافظ

وحید

salam jmokalemeye jalebie man in weblget ro link kardam vali oon yeki baz nemishe webe mano be che esmi link kardi ke ma nemibinamesh?v [گل][گل]

وحید

salam jmokalemeye jalebie man in weblget ro link kardam vali oon yeki baz nemishe webe mano be che esmi link kardi ke ma nemibinamesh?v [گل][گل]

وحید

salam jmokalemeye jalebie man in weblget ro link kardam vali oon yeki baz nemishe webe mano be che esmi link kardi ke ma nemibinamesh?v [گل][گل]

رمضانی

برای پرویز مشکاتیان... رفت و دیگر نه بر قفاش نگاه دلی از ما ولی خراب ببرد خبر درگذشت پرویز مشکاتیان را در بهت و اندوهی سخت شنیدم. هنوز باور ندارم که ما را تنها گذاشته است. پرویز مشکاتیان برای روزگار ما نغمه‌های بسیار پرداخت و یاد آن سال‌ها را با هنر خود در حافظه‌ی ما ثبت کرد. موسیقی او در فراز و نشیب روزگار همراه ما بود، با محنت ما گریست، با شادی‌های ما شادی ‌و با شور و امید ما همدلی کرد. در آثار او صدای قلبی را می‌توان شنید که برای وطن و آزادی می‌تپد. کمتر هنرمندی را توانِ آن است که رنج‌ها و آرزوهای مردمش را در هنر خویش بازتاباند و ترجمه‌ی صادق و راستین زمانه‌ی خود باشد. پرویز یکی از این اندک‌شماران است، موسیقی‌دانی که ذوق تصنیف‌سازی‌اش، مهارت گروه‌نوازی‌اش، لطافت شاعرانه‌اش و تعهدش به آرمان‌های مردم، خاطره‌ی او را در هنر ایران‌زمین ماندگار خواهد ساخت. من مرگ هنرمندی چنین را باور ندارم. پرویز مشکاتیان در قلب و ذهن ما زنده است. محمد‌رضا شجریان اول مهرماه ۸۸ - آمستردام

رمضانی (کروبی به هاشمی)

به راستی که ما به کجا می رویم؟ و اگر قرار بر این بود و هدف مقدس همه ما در مبارزه با استبداد و استعمار رسیدن به چنین نقطه ای بود چه احتیاجی بود به مجلس خبرگان؟ اگر قرار بر این است که در مجلس خبرگان هیچ خبره ای جز به تایید سخن نگوید آیا بهتر آن نیست که اجلاس سالانه ای هم برگزار نکند؟ به راستی دیگر چه احتیاجی است به هزینه کردن از بیت المال و داشتن ساختمان و دفتر و کارمند واین همه هزینه کردن. آیا بهتر نیست چنین مجلسی را بگذارید فقط برای روز مبادا که خدای نکرده اتفاقی برای مقام رهبری رخ دهد؟