امروز آخرين روز از بيست و يكمين سال عمر من بود. روزي مثل همه ي روزها ؛ پايان يك زمان و آغاز زماني ديگر. با اين تفاوت كه تا امروز بيست ساله بودم و از امروز بيست و يك ساله. روزها به سرعت سپري ميشوند و من بيش از پيش ضرورت تغيير را حس ميكنم.
   نمي دانم چگونه...آيا با فرورفتن در عمق كتابهاي فلسفي ميتوان افكار را عميق تر كرد؟ آيا با عميق تر كردن افكار ميتوان به خودشناسي واقعي رسيد؟ چگونه ميتوان به رستاخيز دروني نائل شد؟ چگونه ميتوان روحانيت وجود را دريافت؟
              
            قومـي متفـكرند اندر ره ديـن
            قومي به گمان فتاده در راه يقين
                                               ترسـم از آنـكه بانـگ آيـد  روزي
                                               كاي بيخبران،راه نه آن است و نه اين!

/ 4 نظر / 2 بازدید
آقا ساسان

سلام... من ميخوام اولين نفر باشم که بهت تبريک ميگم... ايشالله خودم بيام تولد صد سالگيت... شاد باشی و هميشه نويسان و پيروز.

محمدرضا

سلام تبريک ميگم انشاءالله در زندگی سلامت و مويد باشيد و روز به روز عميقتر و کاملتر ... چه زيبا بود اين ضرورت تغيير که گفتيد. بزرگان گفته اند که نقطه شروع و محرک هميشه بواسطه همين درد نهان است طبيب عشق مسيحا دم است و مشفق ليک چو درد در تو نبيند کرا دوا بکند؟ و تداوم حرکت به سمت کمال با دو بال صبر و سعی ... مويد باشيد

shahram

سلام خانم ۲۱ ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاله ۲۱ ساله زیبا رو پشت ســـــــــــــــــــــــــر گذاشتی از لحظه لحظّّۀ زندگی لذت ببر . اگــــــه بخوای میشه باور کن

kolbeh darveshan

سلام روزت مبارک .. اين روز رو بخاطر بسپار روزی که شروع به کار کردی!!!!۱