برویم ای یار، ای یگانه ی من!
دست مرا بگیر!
سخن من نه از درد ایشان بود:
خود از دردی بود
               که ایشانند!
اینان دردند و بود خود را
نیازمند جراحات به چرک اندر نشسته اند.
                                  و چنین است
که چون با زخم و فساد و سیاهی به جنگ برخیزی
کمر به جنگ تو استوارتر میبندند.

برویم ای یار، ای یگانه ی من!
برویم و ، دریغا! به همپایی این نومیدی خوف انگیز
به همپایی این یقین
که هر چه از ایشان دورتر میشویم
حقیقت ایشان را آشکاره تر
                         درمی یابیم!

با چه عشق و چه به شور
فواره های رنگین کمان نشا کردم
به ویرانه رباط نفرتی
                      که شاخساران هر درختش
انگشتی است که از قعر جهنم
به خاطره ئی اهریمنشاد
                      اشارت میکند.

و دریغا- ای آشنای خون من! ای همسفر گریز!-
آن ها که دانستند چه بی گناه
در این دوزخ بی عدالت سوخته ام
در شماره
از گناهان تو کم تراند!

ا.بامداد

/ 2 نظر / 2 بازدید
atefe

از کشف وبلاگتون خوشحالم. به وبلاگ من سری بزنيد.

sukut

be pakdamanie nure aftaby to sabuye jane mara khoshtarin sharabi to to chashme roshane khorshid dar do chashme mani zaman be khab ravad ghar dami bekhabi to nagonjad az to be daftar yek az hezaran raz be bahse eshg na yek gesse,sad ketabi to